Παιδαγωγική αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση: από την εμπειρία στο σχεδιασμό για το μέλλον

Περιγραφή συμποσίου:

Είναι γνωστό ότι η βιβλιογραφία επένδυσε αρκετά από τη δεκαετία ήδη του 1980 στις δυνατότητες του υπολογιστή να συνεισφέρει σημαντικά στην αλλαγή της εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Είναι επίσης γνωστό ότι κατά τις δεκαετίες που μεσολάβησαν μέχρι και σήμερα η πίστη αυτή δεν έχει επιβεβαιωθεί παρά τις τεράστιες επενδύσεις σε πόρους και σε επιστημονική αναζήτηση. Αυτή η αναζήτηση έχει, θα μπορούσαμε να πούμε, και τις αναλογίες της με την ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα, όπου παρά τις επιμορφώσεις, παρά το λογισμικό που έχει αναπτυχθεί, παρά τον μεγάλο αριθμό διδακτικών σεναρίων που κυκλοφορούν και τον πλούσιο επιστημονικό προβληματισμό που έχει αναπτυχθεί είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποστηριχθεί ότι όλη αυτή η αναζήτηση και εμπειρία έχει συνεισφέρει σημαντικά στη βελτίωση της ελληνικής εκπαιδευτικής πραγματικότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μία από τις σημαντικότερες αιτίες για τη δυσαναλογία αυτή σχετίζεται με το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει κάποιος συνολικός σχεδιασμός για ένα διαφορετικό εκπαιδευτικό σύστημα που θα μπορεί να αξιοποιήσει γόνιμα και τα ψηφιακά μέσα.

Το παρόν συμπόσιο επιχειρεί να καταγράψει την ως τώρα ελληνική εμπειρία, κυρίως όμως στοχεύει στο να αναδείξει όψεις του ελληνικού σχολείου του μέλλοντος, στην υποστήριξη του οποίου οι ψηφιακές τεχνολογίες θα μπορούσαν να παίξουν σημαντικό ρόλο. Στο συμπόσιο μπορούν να παρουσιαστούν έρευνες ή και θεωρητικές τοποθετήσεις οι οποίες μπορούν να κινούνται σε έναν ή περισσότερους (αναφέρονται ενδεικτικά) από τους παρακάτω άξονες:

  • Έρευνες που αναδεικνύουν τη συνθετότητα της καθημερινής διδακτικής πρακτικής και το πώς κατανοείται στο πλαίσιο αυτό η αξιοποίηση των ψηφιακών μέσων.
  • Έρευνες που αναδεικνύουν τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις ταυτότητες των εκπαιδευτικών και τη χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν προς αυτή την κατεύθυνση προβληματισμοί που αναδεικνύουν τη σχέση επιμόρφωσης εκπαιδευτικών με την καθημερινή διδακτική πραγματικότητα.
  • Θεωρητικοί προβληματισμοί και έρευνες που συναρτούν τη χρήση των ψηφιακών τεχνολογιών με ευρύτερες αλλαγές και με διαφορετικό προσανατολισμό του ελληνικού σχολείου (π.χ. δομές, σχέση μεταξύ των διδακτικών αντικειμένων, σχέση μεταξύ των διδακτικών αντικειμένων και του μαθήματος της Πληροφορικής) και προτείνουν συγκεκριμένες αλλαγές.
  • Θεωρητικοί προβληματισμοί και έρευνες που κατανοούν τις Νέες Τεχνολογίες σε σχέση με το σχολείο σε στενή συνάρτηση με ευρύτερες (κοινωνικές, οικονομικές, πολιτισμικές) αλλαγές σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο και προτείνουν συγκεκριμένες αλλαγές.